SALENTO -MEDELLIN ( 25 -31 JULI 2016 )
We zijn de lastige reisdagen ondertussen al wat gewoon. De doorreis naar Salento was deze keer niet anders; 2 pickups, 2 minibussen, één bus, kortom elf uur later stappen we uit de bus in Salento. Het is ondertussen donker en ondervinden vrij snel dat Salento een toeristische trekpleister is. Alle hostels zijn bezet! We lopen van het ene hostel naar het andere zonder iets te vinden! We moeten ons tevreden stellen met een dorm, een bed in een slaapzaal, met de garantie dat we morgen een eigen slaapkamer krijgen. Slapen in een dorm is niet ons ding. We hebben geen privacy, kunnen niet zomaar licht aan of uitdoen, in of uitlopen... 's Morgens zien we vanuit onze kamer het pittoreske dorpje Salento voor ons liggen. Het dorp ligt temidden de bekende Zona Cafetara, de koffiestreek van Colombia. Alle huizen en deuren zijn prachtig versierd en geschilderd in alle kleuren van het kleurenpallet. We doen het vandaag wat rustig aan, verkennen het dorp en lopen alle mooie souvenirswinkeltjes plat! De prachtig gekleurde tasjes in de winkeltjes trekken onze aandacht. We komen te weten dat ze gemaakt worden door de Wayuu-indianen, die leven in de woestijn in het Noorden van Colombia. De vele paarden met ruiters, de mannen met cowboyhoeden, de gekleurde houten huisjes met balustrades, het lijkt wel of we in een westernfilm terecht gekomen zijn. De
volgende dag maken we een staptocht in de nabijgelegen vallei, Valle de Cocora. Op de plaza nemen we plaats in een Willy, een oude Amerikaanse jeep. In een volgeladen Willy rijden we over landweggetjes naar het startpunt van de wandeling.We stappen over weilanden met grazende koeien, moeten over en door vele modderpaden, belanden plots in een jungle-achtig bos, steken wel 7 keer de rivier over via gammele loopbruggetjes tot we hoog in het bos 'Casa de Colibrie' bereiken. De naam is niet gelogen We bewonderen de drukke kolibrietjes die met razende snelheid steeds heen en weer vliegen om te eten en te drinken. We stappen door naar 'Finca de Montagna'. Onze tocht eindigt bij de trekpleister van de Valle de Cocora; de honderden metershoge waxpalmen te midden de groene heuvels, die van dit gebied een magische plek maken. We zijn onder de indruk van de natuurlijke schoonheid van dit alles. We zijn slechts minietjes bij deze maxi's (zoek Martien maar naast de waxpalm op de foto). De volgende dag gaan we de koffietoer op. We wandelen naar een koffieboerderij, een uurtje buiten het dorp. Bij de Finca de Arcacia, de enige biologische koffieboerderij van Salento, doorlopen we het hele proces van koffievrucht tot geroosterde koffieboon tot overheerlijke
verse Colombiaanse koffie! Heel leerrijk, zo leren we dat de koffieplant gedijt in een schaduwrijke omgeving (te midden bananenbomen, advocadobomen,...) en 30 jaar koffiebonen levert. De laatste dag gaan we opnieuw mee met een Willy naar Cocora om ons nog eens te laten onderdompelen in de prachtige vallei van de waxpalmen. Na vier relaxte dagen in de koffievallei reizen we door naar het drukke Medellin, de 2de grootste stad van Colombia, waar we slechts één nacht doorbrengen. Tot tien jaar geleden stond deze stad bekend als één van de gevaarlijkste plekken ter wereld (met de drugsbaron Pablo Escobar die rijk werd door zijn handel in cocaïne) maar onderging toen een ware transformatie . We vinden een kamer in Milla Hostel, in de buurt van Poblada, de uitgangsbuurt van Medellin.'s Avonds komt deze buurt pas echt tot leven; veel sjiek
Colombiaans volk op straat (In Medellin zouden de mooiste vrouwen ter wereld rondlopen...zeggen ze), overal oorverdovende muziek met veel disco-en flits-lichten, het lijkt wel de Kortrijkse foor. Van het bloemenfestival merken we niks. De volgende morgen zitten we op een terrasje als we mogen meegenieten van de Colombiaanse versie van Vlastreffen...een lange sliert moto's passeert met veel getoeter met de moto's van politie en leger voorop. We maken ons klaar om door te reizen. Onze volgende stop in Colombia is Santa Marta, aan de Caraïbische kust. Volgens de boeken een busrit van 22uur, maar naar Colombiaanse gewoonte zeker 24 tot 26 uur! We vinden een vlucht voor dezelfde prijs als deze nachtbusrit, waardoor onze keuze vlug gemaakt is. Een vlucht van een uurtje brengt ons naar het Noorden van Colombia, naar de Caraïbische kust! We zijn er klaar voor.
verse Colombiaanse koffie! Heel leerrijk, zo leren we dat de koffieplant gedijt in een schaduwrijke omgeving (te midden bananenbomen, advocadobomen,...) en 30 jaar koffiebonen levert. De laatste dag gaan we opnieuw mee met een Willy naar Cocora om ons nog eens te laten onderdompelen in de prachtige vallei van de waxpalmen. Na vier relaxte dagen in de koffievallei reizen we door naar het drukke Medellin, de 2de grootste stad van Colombia, waar we slechts één nacht doorbrengen. Tot tien jaar geleden stond deze stad bekend als één van de gevaarlijkste plekken ter wereld (met de drugsbaron Pablo Escobar die rijk werd door zijn handel in cocaïne) maar onderging toen een ware transformatie . We vinden een kamer in Milla Hostel, in de buurt van Poblada, de uitgangsbuurt van Medellin.'s Avonds komt deze buurt pas echt tot leven; veel sjiek 
Colombiaans volk op straat (In Medellin zouden de mooiste vrouwen ter wereld rondlopen...zeggen ze), overal oorverdovende muziek met veel disco-en flits-lichten, het lijkt wel de Kortrijkse foor. Van het bloemenfestival merken we niks. De volgende morgen zitten we op een terrasje als we mogen meegenieten van de Colombiaanse versie van Vlastreffen...een lange sliert moto's passeert met veel getoeter met de moto's van politie en leger voorop. We maken ons klaar om door te reizen. Onze volgende stop in Colombia is Santa Marta, aan de Caraïbische kust. Volgens de boeken een busrit van 22uur, maar naar Colombiaanse gewoonte zeker 24 tot 26 uur! We vinden een vlucht voor dezelfde prijs als deze nachtbusrit, waardoor onze keuze vlug gemaakt is. Een vlucht van een uurtje brengt ons naar het Noorden van Colombia, naar de Caraïbische kust! We zijn er klaar voor.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten